concubo, concubare, concubavi, concubatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Takes dative

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

lie with (sexual and not); have sexual intercourse with;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1concuboconcubamus
2concubasconcubatis
3concubatconcubant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconcubare
activeperfectconcubavisse
passivepresentconcubari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
concuba
concubate
future
PersonSingularPlural
2
concubato
concubatote
3
concubato
concubanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
concubare
concubamini
future
PersonSingularPlural
2
concubator
—
3
concubator
concubantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
concubatus
concubati
Gen.
concubati
concubatorum
Dat.
concubato
—
Acc.
concubatum
concubatos
Voc.
concubate
concubati
Abl.
concubato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
concubata
concubatae
Gen.
concubatae
concubatarum
Dat.
concubatae
—
Acc.
concubatam
concubatas
Voc.
concubata
concubatae
Abl.
concubata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
concubatum
concubata
Gen.
concubati
concubatorum
Dat.
concubato
—
Acc.
concubatum
concubata
Voc.
concubatum
concubata
Abl.
concubato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
concubandus
—
Gen.
concubandi
—
Dat.
concubando
—
Acc.
concubandum
—
Voc.
concubande
—
Abl.
concubando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
concubanda
—
Gen.
concubandae
—
Dat.
concubandae
—
Acc.
concubandam
—
Voc.
concubanda
—
Abl.
concubanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concubandum
—
Gen.
concubandi
—
Dat.
concubando
—
Acc.
concubandum
—
Voc.
concubandum
—
Abl.
concubando
—

Supines

accusative: concubatum; ablative: concubatu

Examples

No examples found.