concretus
concretus, concretus
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Pliny
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Science
coagulation; solidifying; condensation (L+S);
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | concretus | concretus |
| Gen. | concretus | concretuum |
| Dat. | concretui | concretibus |
| Acc. | concretum | concretus |
| Voc. | concretus | concretus |
| Abl. | concretu | concretibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber II
Aulus Gellius
"...contra videtur e viridi et rufo et albo concretus: sic "flaventes comae" et, quod mirari quosdam video, frondes..." - A
Liber XII
Aulus Gellius
"...interesse putat, cuius in corpore cuiusque ex sanguine concretus homo et coalitus sit? an quia spiritu multo..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...extulit ad superos Stygium caput. Huius in ore concretus sanguis, contusaque lumina flebant, stabant aerati scabra rubigine dentes..." - P
Liber V
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...docuit. Ater suapte natura liquor et sparso aceto concretus innatat; hunc manu captum, quibus ea cura, in summa..."
