concorporo, concorporare, concorporavi, concorporatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

unite into a single body, make one; incorporate (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1concorporoconcorporamus
2concorporasconcorporatis
3concorporatconcorporant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconcorporare
activeperfectconcorporavisse
passivepresentconcorporari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
concorpora
concorporate
future
PersonSingularPlural
2
concorporato
concorporatote
3
concorporato
concorporanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
concorporare
concorporamini
future
PersonSingularPlural
2
concorporator
—
3
concorporator
concorporantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
concorporatus
concorporati
Gen.
concorporati
concorporatorum
Dat.
concorporato
—
Acc.
concorporatum
concorporatos
Voc.
concorporate
concorporati
Abl.
concorporato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
concorporata
concorporatae
Gen.
concorporatae
concorporatarum
Dat.
concorporatae
—
Acc.
concorporatam
concorporatas
Voc.
concorporata
concorporatae
Abl.
concorporata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
concorporatum
concorporata
Gen.
concorporati
concorporatorum
Dat.
concorporato
—
Acc.
concorporatum
concorporata
Voc.
concorporatum
concorporata
Abl.
concorporato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
concorporandus
—
Gen.
concorporandi
—
Dat.
concorporando
—
Acc.
concorporandum
—
Voc.
concorporande
—
Abl.
concorporando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
concorporanda
—
Gen.
concorporandae
—
Dat.
concorporandae
—
Acc.
concorporandam
—
Voc.
concorporanda
—
Abl.
concorporanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concorporandum
—
Gen.
concorporandi
—
Dat.
concorporando
—
Acc.
concorporandum
—
Voc.
concorporandum
—
Abl.
concorporando
—

Supines

accusative: concorporatum; ablative: concorporatu

Examples

No examples found.