concordis, concorde, concordior -or -us, concordissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 2nd

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Age:
Late

agreeing, concurring; like-minded; united, joint, shared; peaceful, harmonious;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concorde
concordia
Acc.
concorde
concordia
Voc.
concorde
concordia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concordius
concordiora
Gen.
concordioris
—
Acc.
concordius
concordiora
Voc.
concordius
concordiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
concordissimus
concordissimi
Gen.
concordissimi
concordissimorum
Dat.
concordissimo
—
Acc.
concordissimum
concordissimos
Voc.
concordissime
concordissimi
Abl.
concordissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
concordissima
concordissimae
Gen.
concordissimae
concordissimarum
Dat.
concordissimae
—
Acc.
concordissimam
concordissimas
Voc.
concordissima
concordissimae
Abl.
concordissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concordissimum
concordissima
Gen.
concordissimi
concordissimorum
Dat.
concordissimo
—
Acc.
concordissimum
concordissima
Voc.
concordissimum
concordissima
Abl.
concordissimo
—

Examples