concordo, concordare, concordavi, concordatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

harmonize; be in harmony/agreement/on good terms/friendly; agree; go by pattern;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1concordoconcordamus
2concordasconcordatis
3concordatconcordant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconcordare
activeperfectconcordavisse
passivepresentconcordari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
concorda
concordate
future
PersonSingularPlural
2
concordato
concordatote
3
concordato
concordanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
concordare
concordamini
future
PersonSingularPlural
2
concordator
—
3
concordator
concordantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
concordatus
concordati
Gen.
concordati
concordatorum
Dat.
concordato
—
Acc.
concordatum
concordatos
Voc.
concordate
concordati
Abl.
concordato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
concordata
concordatae
Gen.
concordatae
concordatarum
Dat.
concordatae
—
Acc.
concordatam
concordatas
Voc.
concordata
concordatae
Abl.
concordata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
concordatum
concordata
Gen.
concordati
concordatorum
Dat.
concordato
—
Acc.
concordatum
concordata
Voc.
concordatum
concordata
Abl.
concordato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
concordandus
—
Gen.
concordandi
—
Dat.
concordando
—
Acc.
concordandum
—
Voc.
concordande
—
Abl.
concordando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
concordanda
—
Gen.
concordandae
—
Dat.
concordandae
—
Acc.
concordandam
—
Voc.
concordanda
—
Abl.
concordanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concordandum
—
Gen.
concordandi
—
Dat.
concordando
—
Acc.
concordandum
—
Voc.
concordandum
—
Abl.
concordando
—

Supines

accusative: concordatum; ablative: concordatu

Examples

No examples found.