concopulo, concopulare, concopulavi, concopulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

join, unite;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1concopuloconcopulamus
2concopulasconcopulatis
3concopulatconcopulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconcopulare
activeperfectconcopulavisse
passivepresentconcopulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
concopula
concopulate
future
PersonSingularPlural
2
concopulato
concopulatote
3
concopulato
concopulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
concopulare
concopulamini
future
PersonSingularPlural
2
concopulator
—
3
concopulator
concopulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
concopulatus
concopulati
Gen.
concopulati
concopulatorum
Dat.
concopulato
—
Acc.
concopulatum
concopulatos
Voc.
concopulate
concopulati
Abl.
concopulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
concopulata
concopulatae
Gen.
concopulatae
concopulatarum
Dat.
concopulatae
—
Acc.
concopulatam
concopulatas
Voc.
concopulata
concopulatae
Abl.
concopulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
concopulatum
concopulata
Gen.
concopulati
concopulatorum
Dat.
concopulato
—
Acc.
concopulatum
concopulata
Voc.
concopulatum
concopulata
Abl.
concopulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
concopulandus
—
Gen.
concopulandi
—
Dat.
concopulando
—
Acc.
concopulandum
—
Voc.
concopulande
—
Abl.
concopulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
concopulanda
—
Gen.
concopulandae
—
Dat.
concopulandae
—
Acc.
concopulandam
—
Voc.
concopulanda
—
Abl.
concopulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concopulandum
—
Gen.
concopulandi
—
Dat.
concopulando
—
Acc.
concopulandum
—
Voc.
concopulandum
—
Abl.
concopulando
—

Supines

accusative: concopulatum; ablative: concopulatu

Examples

No examples found.