conclamito, conclamitare, conclamitavi, conclamitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

keep shouting loudly; cry; call/cry out loudly (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conclamitoconclamitamus
2conclamitasconclamitatis
3conclamitatconclamitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconclamitare
activeperfectconclamitavisse
passivepresentconclamitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conclamita
conclamitate
future
PersonSingularPlural
2
conclamitato
conclamitatote
3
conclamitato
conclamitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conclamitare
conclamitamini
future
PersonSingularPlural
2
conclamitator
—
3
conclamitator
conclamitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conclamitatus
conclamitati
Gen.
conclamitati
conclamitatorum
Dat.
conclamitato
—
Acc.
conclamitatum
conclamitatos
Voc.
conclamitate
conclamitati
Abl.
conclamitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conclamitata
conclamitatae
Gen.
conclamitatae
conclamitatarum
Dat.
conclamitatae
—
Acc.
conclamitatam
conclamitatas
Voc.
conclamitata
conclamitatae
Abl.
conclamitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conclamitatum
conclamitata
Gen.
conclamitati
conclamitatorum
Dat.
conclamitato
—
Acc.
conclamitatum
conclamitata
Voc.
conclamitatum
conclamitata
Abl.
conclamitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conclamitandus
—
Gen.
conclamitandi
—
Dat.
conclamitando
—
Acc.
conclamitandum
—
Voc.
conclamitande
—
Abl.
conclamitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conclamitanda
—
Gen.
conclamitandae
—
Dat.
conclamitandae
—
Acc.
conclamitandam
—
Voc.
conclamitanda
—
Abl.
conclamitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conclamitandum
—
Gen.
conclamitandi
—
Dat.
conclamitando
—
Acc.
conclamitandum
—
Voc.
conclamitandum
—
Abl.
conclamitando
—

Supines

accusative: conclamitatum; ablative: conclamitatu

Examples

No examples found.