concitor, concitoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
instigator, provoker; inciter, agitator; one who stirs up;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | concitor | concitores |
| Gen. | concitoris | concitorum, concitorium |
| Dat. | concitori | concitoribus |
| Acc. | concitorem | concitores |
| Voc. | concitor | concitores |
| Abl. | concitore | concitoribus |
Examples
- T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...essent, culpam non penes populum, sed penes paucos concitores uolgi esse dixit: eos, uenalem linguam habentis, decreta plena..." - T
Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...deditionem ita accipi eos si Mandonium ceterosque belli concitores tradidissent uiuos; si minus, exercitum se in agrum Ilergetum..." - T
Liber XXIII
Titus Livius (Livy)
"...Hanno auctor rebellionis Sardis bellique eius haud dubie concitor. Nec Sardorum duces minus nobilem eam pugnam cladibus suis..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...alacri vultu, structas principi insidias, missos in Galliam concitores belli index idem et testis dicebat, adnectebatque Caecilium Comutum..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...accessurum. ea primi concilii forma missique per Gallias concitores belli; simulatum ipsis obsequium quo incautiorem Voculam opprimerent..."