concionor, concionari, concionatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Age:
Later
Field:
Government

address assembly, deliver public speech; preach/harangue; attend public meeting;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1concionorconcionamur
2concionarisconcionamini
3concionaturconcionantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconcionari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
concionare
concionamini
future
PersonSingularPlural
2
concionator
—
3
concionator
concionantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
concionatus
concionati
Gen.
concionati
concionatorum
Dat.
concionato
—
Acc.
concionatum
concionatos
Voc.
concionate
concionati
Abl.
concionato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
concionata
concionatae
Gen.
concionatae
concionatarum
Dat.
concionatae
—
Acc.
concionatam
concionatas
Voc.
concionata
concionatae
Abl.
concionata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
concionatum
concionata
Gen.
concionati
concionatorum
Dat.
concionato
—
Acc.
concionatum
concionata
Voc.
concionatum
concionata
Abl.
concionato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
concionandus
—
Gen.
concionandi
—
Dat.
concionando
—
Acc.
concionandum
—
Voc.
concionande
—
Abl.
concionando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
concionanda
—
Gen.
concionandae
—
Dat.
concionandae
—
Acc.
concionandam
—
Voc.
concionanda
—
Abl.
concionanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concionandum
—
Gen.
concionandi
—
Dat.
concionando
—
Acc.
concionandum
—
Voc.
concionandum
—
Abl.
concionando
—

Supines

accusative: concionatum; ablative: concionatu

Examples

No examples found.