concinens, concinentis (gen.), concinentior -or -us, concinentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

harmonious, fitting; harmonious (L+S);

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
concinentia
Acc.
concinens
concinentia
Voc.—
concinentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concinentius
concinentiora
Gen.
concinentioris
—
Acc.
concinentius
concinentiora
Voc.
concinentius
concinentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
concinentissimus
concinentissimi
Gen.
concinentissimi
concinentissimorum
Dat.
concinentissimo
—
Acc.
concinentissimum
concinentissimos
Voc.
concinentissime
concinentissimi
Abl.
concinentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
concinentissima
concinentissimae
Gen.
concinentissimae
concinentissimarum
Dat.
concinentissimae
—
Acc.
concinentissimam
concinentissimas
Voc.
concinentissima
concinentissimae
Abl.
concinentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
concinentissimum
concinentissima
Gen.
concinentissimi
concinentissimorum
Dat.
concinentissimo
—
Acc.
concinentissimum
concinentissima
Voc.
concinentissimum
concinentissima
Abl.
concinentissimo
—