admonitum
admonitum, admoniti
Neuter · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
warning; reminder; reminding; advice; admonition;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | admonitum | admonita |
| Gen. | admoniti | admonitorum |
| Dat. | admonito | admonitis |
| Acc. | admonitum | admonita |
| Voc. | admonitum | admonita |
| Abl. | admonito | admonitis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...decuriam viatorum conici." Et cocum quidem potentiae admonitum in culinam obsonium duxit. [XLVIII] Trimalchio autem miti..." - G
Terence
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE POETIS
"...Laelium quondam in Puteolano Kal. Martiis admonitum ab uxore temperius ut discumberet petisse ab ea ne interpellaret, seroque..."
