conaudito, conauditare, conauditavi, conauditatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

confine to narrow space, cramp; make narrower; narrow scope/application;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conauditoconauditamus
2conauditasconauditatis
3conauditatconauditant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconauditare
activeperfectconauditavisse
passivepresentconauditari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conaudita
conauditate
future
PersonSingularPlural
2
conauditato
conauditatote
3
conauditato
conauditanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conauditare
conauditamini
future
PersonSingularPlural
2
conauditator
—
3
conauditator
conauditantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conauditatus
conauditati
Gen.
conauditati
conauditatorum
Dat.
conauditato
—
Acc.
conauditatum
conauditatos
Voc.
conauditate
conauditati
Abl.
conauditato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conauditata
conauditatae
Gen.
conauditatae
conauditatarum
Dat.
conauditatae
—
Acc.
conauditatam
conauditatas
Voc.
conauditata
conauditatae
Abl.
conauditata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conauditatum
conauditata
Gen.
conauditati
conauditatorum
Dat.
conauditato
—
Acc.
conauditatum
conauditata
Voc.
conauditatum
conauditata
Abl.
conauditato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conauditandus
—
Gen.
conauditandi
—
Dat.
conauditando
—
Acc.
conauditandum
—
Voc.
conauditande
—
Abl.
conauditando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conauditanda
—
Gen.
conauditandae
—
Dat.
conauditandae
—
Acc.
conauditandam
—
Voc.
conauditanda
—
Abl.
conauditanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conauditandum
—
Gen.
conauditandi
—
Dat.
conauditando
—
Acc.
conauditandum
—
Voc.
conauditandum
—
Abl.
conauditando
—

Supines

accusative: conauditatum; ablative: conauditatu

Examples

No examples found.