compulso, compulsare, compulsavi, compulsatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

batter, pound;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1compulsocompulsamus
2compulsascompulsatis
3compulsatcompulsant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcompulsare
activeperfectcompulsavisse
passivepresentcompulsari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
compulsa
compulsate
future
PersonSingularPlural
2
compulsato
compulsatote
3
compulsato
compulsanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
compulsare
compulsamini
future
PersonSingularPlural
2
compulsator
—
3
compulsator
compulsantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
compulsatus
compulsati
Gen.
compulsati
compulsatorum
Dat.
compulsato
—
Acc.
compulsatum
compulsatos
Voc.
compulsate
compulsati
Abl.
compulsato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
compulsata
compulsatae
Gen.
compulsatae
compulsatarum
Dat.
compulsatae
—
Acc.
compulsatam
compulsatas
Voc.
compulsata
compulsatae
Abl.
compulsata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
compulsatum
compulsata
Gen.
compulsati
compulsatorum
Dat.
compulsato
—
Acc.
compulsatum
compulsata
Voc.
compulsatum
compulsata
Abl.
compulsato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
compulsandus
—
Gen.
compulsandi
—
Dat.
compulsando
—
Acc.
compulsandum
—
Voc.
compulsande
—
Abl.
compulsando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
compulsanda
—
Gen.
compulsandae
—
Dat.
compulsandae
—
Acc.
compulsandam
—
Voc.
compulsanda
—
Abl.
compulsanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
compulsandum
—
Gen.
compulsandi
—
Dat.
compulsando
—
Acc.
compulsandum
—
Voc.
compulsandum
—
Abl.
compulsando
—

Supines

accusative: compulsatum; ablative: compulsatu