comprobo, comprobare, comprobavi, comprobatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

approve, accept, sanction, ratify; prove, justify, confirm, attest, bear out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1comprobocomprobamus
2comprobascomprobatis
3comprobatcomprobant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcomprobare
activeperfectcomprobavisse
passivepresentcomprobari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
comproba
comprobate
future
PersonSingularPlural
2
comprobato
comprobatote
3
comprobato
comprobanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
comprobare
comprobamini
future
PersonSingularPlural
2
comprobator
—
3
comprobator
comprobantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
comprobatus
comprobati
Gen.
comprobati
comprobatorum
Dat.
comprobato
—
Acc.
comprobatum
comprobatos
Voc.
comprobate
comprobati
Abl.
comprobato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
comprobata
comprobatae
Gen.
comprobatae
comprobatarum
Dat.
comprobatae
—
Acc.
comprobatam
comprobatas
Voc.
comprobata
comprobatae
Abl.
comprobata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
comprobatum
comprobata
Gen.
comprobati
comprobatorum
Dat.
comprobato
—
Acc.
comprobatum
comprobata
Voc.
comprobatum
comprobata
Abl.
comprobato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
comprobandus
—
Gen.
comprobandi
—
Dat.
comprobando
—
Acc.
comprobandum
—
Voc.
comprobande
—
Abl.
comprobando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
comprobanda
—
Gen.
comprobandae
—
Dat.
comprobandae
—
Acc.
comprobandam
—
Voc.
comprobanda
—
Abl.
comprobanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
comprobandum
—
Gen.
comprobandi
—
Dat.
comprobando
—
Acc.
comprobandum
—
Voc.
comprobandum
—
Abl.
comprobando
—

Supines

accusative: comprobatum; ablative: comprobatu

Examples

No examples found.