compotio, compotire, compotivi, compotitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

put in possession of, make partaker of; (PASS) attain; obtain, come into (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1compotiocompotimus
2compotiscompotitis
3compotitcompotiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcompotire
activeperfectcompotivisse
passivepresentcompotiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
compoti
compotite
future
PersonSingularPlural
2
compotito
compotitote
3
compotito
compotiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
compotire
compotimini
future
PersonSingularPlural
2
compotitor
—
3
compotitor
compotiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
compotitus
compotiti
Gen.
compotiti
compotitorum
Dat.
compotito
—
Acc.
compotitum
compotitos
Voc.
compotite
compotiti
Abl.
compotito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
compotita
compotitae
Gen.
compotitae
compotitarum
Dat.
compotitae
—
Acc.
compotitam
compotitas
Voc.
compotita
compotitae
Abl.
compotita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
compotitum
compotita
Gen.
compotiti
compotitorum
Dat.
compotito
—
Acc.
compotitum
compotita
Voc.
compotitum
compotita
Abl.
compotito
—

Supines

accusative: compotitum; ablative: compotitu

Examples

No examples found.