admissura
admissura, admissurae
Feminine · Noun · 1st declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Medieval
admission/entrance/audience/interview; entrance upon inheritance;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | admissura | admissurae |
| Gen. | admissurae | admissurarum |
| Dat. | admissurae | admissuris |
| Acc. | admissuram | admissuras |
| Voc. | admissura | admissurae |
| Abl. | admissura | admissuris |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
de Otio
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...parum habebit auctoritatis aut uirium nec illum erit admissura res publica, si ualetudo illum inpediet, quomodo nauem quassam..." 
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...avitisexspectatur equus cuius de stemmate longofelix demeritos habet admissura parentes,illum omnes acuunt plausus, illum ipse volantem 25pulvis..."
