complico, complicare, complicui, complicitus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fold/tie up/together; roll/curl/double up, wind (round); involve; bend at joint;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1complicocomplicamus
2complicascomplicatis
3complicatcomplicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcomplicare
activeperfectcomplicuisse
passivepresentcomplicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
complica
complicate
future
PersonSingularPlural
2
complicato
complicatote
3
complicato
complicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
complicare
complicamini
future
PersonSingularPlural
2
complicator
—
3
complicator
complicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
complicitus
compliciti
Gen.
compliciti
complicitorum
Dat.
complicito
—
Acc.
complicitum
complicitos
Voc.
complicite
compliciti
Abl.
complicito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
complicita
complicitae
Gen.
complicitae
complicitarum
Dat.
complicitae
—
Acc.
complicitam
complicitas
Voc.
complicita
complicitae
Abl.
complicita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
complicitum
complicita
Gen.
compliciti
complicitorum
Dat.
complicito
—
Acc.
complicitum
complicita
Voc.
complicitum
complicita
Abl.
complicito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
complicandus
—
Gen.
complicandi
—
Dat.
complicando
—
Acc.
complicandum
—
Voc.
complicande
—
Abl.
complicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
complicanda
—
Gen.
complicandae
—
Dat.
complicandae
—
Acc.
complicandam
—
Voc.
complicanda
—
Abl.
complicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
complicandum
—
Gen.
complicandi
—
Dat.
complicando
—
Acc.
complicandum
—
Voc.
complicandum
—
Abl.
complicando
—

Supines

accusative: complicitum; ablative: complicitu