complico, complicare, complicavi, complicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fold/tie up/together; roll/curl/double up, wind (round); involve; bend at joint;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1complicocomplicamus
2complicascomplicatis
3complicatcomplicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcomplicare
activeperfectcomplicavisse
passivepresentcomplicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
complica
complicate
future
PersonSingularPlural
2
complicato
complicatote
3
complicato
complicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
complicare
complicamini
future
PersonSingularPlural
2
complicator
—
3
complicator
complicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
complicatus
complicati
Gen.
complicati
complicatorum
Dat.
complicato
—
Acc.
complicatum
complicatos
Voc.
complicate
complicati
Abl.
complicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
complicata
complicatae
Gen.
complicatae
complicatarum
Dat.
complicatae
—
Acc.
complicatam
complicatas
Voc.
complicata
complicatae
Abl.
complicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
complicatum
complicata
Gen.
complicati
complicatorum
Dat.
complicato
—
Acc.
complicatum
complicata
Voc.
complicatum
complicata
Abl.
complicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
complicandus
—
Gen.
complicandi
—
Dat.
complicando
—
Acc.
complicandum
—
Voc.
complicande
—
Abl.
complicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
complicanda
—
Gen.
complicandae
—
Dat.
complicandae
—
Acc.
complicandam
—
Voc.
complicanda
—
Abl.
complicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
complicandum
—
Gen.
complicandi
—
Dat.
complicando
—
Acc.
complicandum
—
Voc.
complicandum
—
Abl.
complicando
—

Supines

accusative: complicatum; ablative: complicatu