complacitus, complacita -um, complacitior -or -us, complacitissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

pleased; favorable;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
complacitus
complaciti
Gen.
complaciti
complacitorum
Dat.
complacito
—
Acc.
complacitum
complacitos
Voc.
complacite
complaciti
Abl.
complacito
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
complacita
complacitae
Gen.
complacitae
complacitarum
Dat.
complacitae
—
Acc.
complacitam
complacitas
Voc.
complacita
complacitae
Abl.
complacita
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
complacitum
complacita
Gen.
complaciti
complacitorum
Dat.
complacito
—
Acc.
complacitum
complacita
Voc.
complacitum
complacita
Abl.
complacito
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
complacitius
complacitiora
Gen.
complacitioris
—
Acc.
complacitius
complacitiora
Voc.
complacitius
complacitiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
complacitissimus
complacitissimi
Gen.
complacitissimi
complacitissimorum
Dat.
complacitissimo
—
Acc.
complacitissimum
complacitissimos
Voc.
complacitissime
complacitissimi
Abl.
complacitissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
complacitissima
complacitissimae
Gen.
complacitissimae
complacitissimarum
Dat.
complacitissimae
—
Acc.
complacitissimam
complacitissimas
Voc.
complacitissima
complacitissimae
Abl.
complacitissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
complacitissimum
complacitissima
Gen.
complacitissimi
complacitissimorum
Dat.
complacitissimo
—
Acc.
complacitissimum
complacitissima
Voc.
complacitissimum
complacitissima
Abl.
complacitissimo
—

Examples

No examples found.