complaco, complacare, complacavi, complacatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

conciliate (greatly), placate; win sympathy of;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1complacocomplacamus
2complacascomplacatis
3complacatcomplacant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcomplacare
activeperfectcomplacavisse
passivepresentcomplacari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
complaca
complacate
future
PersonSingularPlural
2
complacato
complacatote
3
complacato
complacanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
complacare
complacamini
future
PersonSingularPlural
2
complacator
—
3
complacator
complacantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
complacatus
complacati
Gen.
complacati
complacatorum
Dat.
complacato
—
Acc.
complacatum
complacatos
Voc.
complacate
complacati
Abl.
complacato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
complacata
complacatae
Gen.
complacatae
complacatarum
Dat.
complacatae
—
Acc.
complacatam
complacatas
Voc.
complacata
complacatae
Abl.
complacata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
complacatum
complacata
Gen.
complacati
complacatorum
Dat.
complacato
—
Acc.
complacatum
complacata
Voc.
complacatum
complacata
Abl.
complacato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
complacandus
—
Gen.
complacandi
—
Dat.
complacando
—
Acc.
complacandum
—
Voc.
complacande
—
Abl.
complacando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
complacanda
—
Gen.
complacandae
—
Dat.
complacandae
—
Acc.
complacandam
—
Voc.
complacanda
—
Abl.
complacanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
complacandum
—
Gen.
complacandi
—
Dat.
complacando
—
Acc.
complacandum
—
Voc.
complacandum
—
Abl.
complacando
—

Supines

accusative: complacatum; ablative: complacatu

Examples

No examples found.