compenso, compensare, compensavi, compensatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

balance/weigh/offset; get rid of; make good, compensate; save/secure; short cut;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1compensocompensamus
2compensascompensatis
3compensatcompensant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcompensare
activeperfectcompensavisse
passivepresentcompensari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
compensa
compensate
future
PersonSingularPlural
2
compensato
compensatote
3
compensato
compensanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
compensare
compensamini
future
PersonSingularPlural
2
compensator
—
3
compensator
compensantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
compensatus
compensati
Gen.
compensati
compensatorum
Dat.
compensato
—
Acc.
compensatum
compensatos
Voc.
compensate
compensati
Abl.
compensato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
compensata
compensatae
Gen.
compensatae
compensatarum
Dat.
compensatae
—
Acc.
compensatam
compensatas
Voc.
compensata
compensatae
Abl.
compensata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
compensatum
compensata
Gen.
compensati
compensatorum
Dat.
compensato
—
Acc.
compensatum
compensata
Voc.
compensatum
compensata
Abl.
compensato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
compensandus
—
Gen.
compensandi
—
Dat.
compensando
—
Acc.
compensandum
—
Voc.
compensande
—
Abl.
compensando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
compensanda
—
Gen.
compensandae
—
Dat.
compensandae
—
Acc.
compensandam
—
Voc.
compensanda
—
Abl.
compensanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
compensandum
—
Gen.
compensandi
—
Dat.
compensando
—
Acc.
compensandum
—
Voc.
compensandum
—
Abl.
compensando
—

Supines

accusative: compensatum; ablative: compensatu

Examples

No examples found.