compecco, compeccare, compeccavi, compeccatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

err/sin/commit a fault together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1compeccocompeccamus
2compeccascompeccatis
3compeccatcompeccant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcompeccare
activeperfectcompeccavisse
passivepresentcompeccari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
compecca
compeccate
future
PersonSingularPlural
2
compeccato
compeccatote
3
compeccato
compeccanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
compeccare
compeccamini
future
PersonSingularPlural
2
compeccator
—
3
compeccator
compeccantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
compeccatus
compeccati
Gen.
compeccati
compeccatorum
Dat.
compeccato
—
Acc.
compeccatum
compeccatos
Voc.
compeccate
compeccati
Abl.
compeccato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
compeccata
compeccatae
Gen.
compeccatae
compeccatarum
Dat.
compeccatae
—
Acc.
compeccatam
compeccatas
Voc.
compeccata
compeccatae
Abl.
compeccata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
compeccatum
compeccata
Gen.
compeccati
compeccatorum
Dat.
compeccato
—
Acc.
compeccatum
compeccata
Voc.
compeccatum
compeccata
Abl.
compeccato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
compeccandus
—
Gen.
compeccandi
—
Dat.
compeccando
—
Acc.
compeccandum
—
Voc.
compeccande
—
Abl.
compeccando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
compeccanda
—
Gen.
compeccandae
—
Dat.
compeccandae
—
Acc.
compeccandam
—
Voc.
compeccanda
—
Abl.
compeccanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
compeccandum
—
Gen.
compeccandi
—
Dat.
compeccando
—
Acc.
compeccandum
—
Voc.
compeccandum
—
Abl.
compeccando
—

Supines

accusative: compeccatum; ablative: compeccatu

Examples

No examples found.