comparo, comparare, comparavi, comparatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

prepare; provide; compose; collect, get together/hold of; raise (force); unite;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1comparocomparamus
2comparascomparatis
3comparatcomparant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcomparare
activeperfectcomparavisse
passivepresentcomparari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
compara
comparate
future
PersonSingularPlural
2
comparato
comparatote
3
comparato
comparanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
comparare
comparamini
future
PersonSingularPlural
2
comparator
—
3
comparator
comparantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
comparatus
comparati
Gen.
comparati
comparatorum
Dat.
comparato
—
Acc.
comparatum
comparatos
Voc.
comparate
comparati
Abl.
comparato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
comparata
comparatae
Gen.
comparatae
comparatarum
Dat.
comparatae
—
Acc.
comparatam
comparatas
Voc.
comparata
comparatae
Abl.
comparata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
comparatum
comparata
Gen.
comparati
comparatorum
Dat.
comparato
—
Acc.
comparatum
comparata
Voc.
comparatum
comparata
Abl.
comparato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
comparandus
—
Gen.
comparandi
—
Dat.
comparando
—
Acc.
comparandum
—
Voc.
comparande
—
Abl.
comparando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
comparanda
—
Gen.
comparandae
—
Dat.
comparandae
—
Acc.
comparandam
—
Voc.
comparanda
—
Abl.
comparanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
comparandum
—
Gen.
comparandi
—
Dat.
comparando
—
Acc.
comparandum
—
Voc.
comparandum
—
Abl.
comparando
—

Supines

accusative: comparatum; ablative: comparatu