commuto, commutare, commutavi, commutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

change; alter wholly, rearrange, replace; transform; exchange, barter, sell;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1commutocommutamus
2commutascommutatis
3commutatcommutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcommutare
activeperfectcommutavisse
passivepresentcommutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
commuta
commutate
future
PersonSingularPlural
2
commutato
commutatote
3
commutato
commutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
commutare
commutamini
future
PersonSingularPlural
2
commutator
—
3
commutator
commutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
commutatus
commutati
Gen.
commutati
commutatorum
Dat.
commutato
—
Acc.
commutatum
commutatos
Voc.
commutate
commutati
Abl.
commutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
commutata
commutatae
Gen.
commutatae
commutatarum
Dat.
commutatae
—
Acc.
commutatam
commutatas
Voc.
commutata
commutatae
Abl.
commutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
commutatum
commutata
Gen.
commutati
commutatorum
Dat.
commutato
—
Acc.
commutatum
commutata
Voc.
commutatum
commutata
Abl.
commutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
commutandus
—
Gen.
commutandi
—
Dat.
commutando
—
Acc.
commutandum
—
Voc.
commutande
—
Abl.
commutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
commutanda
—
Gen.
commutandae
—
Dat.
commutandae
—
Acc.
commutandam
—
Voc.
commutanda
—
Abl.
commutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
commutandum
—
Gen.
commutandi
—
Dat.
commutando
—
Acc.
commutandum
—
Voc.
commutandum
—
Abl.
commutando
—

Supines

accusative: commutatum; ablative: commutatu