communio, communire, communivi, communitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

fortify strongly, entrench, barricade; strengthen, secure, reinforce;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1communiocommunimus
2communiscommunitis
3communitcommuniunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcommunire
activeperfectcommunivisse
passivepresentcommuniri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
communi
communite
future
PersonSingularPlural
2
communito
communitote
3
communito
communiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
communire
communimini
future
PersonSingularPlural
2
communitor
—
3
communitor
communiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
communitus
communiti
Gen.
communiti
communitorum
Dat.
communito
—
Acc.
communitum
communitos
Voc.
communite
communiti
Abl.
communito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
communita
communitae
Gen.
communitae
communitarum
Dat.
communitae
—
Acc.
communitam
communitas
Voc.
communita
communitae
Abl.
communita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
communitum
communita
Gen.
communiti
communitorum
Dat.
communito
—
Acc.
communitum
communita
Voc.
communitum
communita
Abl.
communito
—

Supines

accusative: communitum; ablative: communitu