commulco, commulcare, commulcavi, commulcatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

beat violently/thoroughly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1commulcocommulcamus
2commulcascommulcatis
3commulcatcommulcant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcommulcare
activeperfectcommulcavisse
passivepresentcommulcari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
commulca
commulcate
future
PersonSingularPlural
2
commulcato
commulcatote
3
commulcato
commulcanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
commulcare
commulcamini
future
PersonSingularPlural
2
commulcator
—
3
commulcator
commulcantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
commulcatus
commulcati
Gen.
commulcati
commulcatorum
Dat.
commulcato
—
Acc.
commulcatum
commulcatos
Voc.
commulcate
commulcati
Abl.
commulcato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
commulcata
commulcatae
Gen.
commulcatae
commulcatarum
Dat.
commulcatae
—
Acc.
commulcatam
commulcatas
Voc.
commulcata
commulcatae
Abl.
commulcata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
commulcatum
commulcata
Gen.
commulcati
commulcatorum
Dat.
commulcato
—
Acc.
commulcatum
commulcata
Voc.
commulcatum
commulcata
Abl.
commulcato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
commulcandus
—
Gen.
commulcandi
—
Dat.
commulcando
—
Acc.
commulcandum
—
Voc.
commulcande
—
Abl.
commulcando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
commulcanda
—
Gen.
commulcandae
—
Dat.
commulcandae
—
Acc.
commulcandam
—
Voc.
commulcanda
—
Abl.
commulcanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
commulcandum
—
Gen.
commulcandi
—
Dat.
commulcando
—
Acc.
commulcandum
—
Voc.
commulcandum
—
Abl.
commulcando
—

Supines

accusative: commulcatum; ablative: commulcatu

Examples

No examples found.