commorior, commori, commortuus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

die together/with; work oneself to death (with); perish/be destroyed together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1commoriorcommorimur
2commoreriscommorimini
3commoriturcommoriuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcommori

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
commorere
commorimini
future
PersonSingularPlural
2
commoritor
—
3
commoritor
commoruntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
commortuus
commortui
Gen.
commortui
commortuorum
Dat.
commortuo
—
Acc.
commortuum
commortuos
Voc.
commortue
commortui
Abl.
commortuo
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
commortua
commortuae
Gen.
commortuae
commortuarum
Dat.
commortuae
—
Acc.
commortuam
commortuas
Voc.
commortua
commortuae
Abl.
commortua
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
commortuum
commortua
Gen.
commortui
commortuorum
Dat.
commortuo
—
Acc.
commortuum
commortua
Voc.
commortuum
commortua
Abl.
commortuo
—

Supines

accusative: commortuum; ablative: commortuu

Examples

No examples found.