commoneo, commonere, commonui, commonitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

remind (forcibly), warn; bring to recollection (L+S); impress upon one;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1commoneocommonemus
2commonescommonetis
3commonetcommonent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcommonere
activeperfectcommonuisse
passivepresentcommoneri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
commone
commonete
future
PersonSingularPlural
2
commoneto
commonetote
3
commoneto
commonento

passive

present
PersonSingularPlural
2
commonere
commonemini
future
PersonSingularPlural
2
commonetor
—
3
commonetor
commonentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
commonitus
commoniti
Gen.
commoniti
commonitorum
Dat.
commonito
—
Acc.
commonitum
commonitos
Voc.
commonite
commoniti
Abl.
commonito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
commonita
commonitae
Gen.
commonitae
commonitarum
Dat.
commonitae
—
Acc.
commonitam
commonitas
Voc.
commonita
commonitae
Abl.
commonita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
commonitum
commonita
Gen.
commoniti
commonitorum
Dat.
commonito
—
Acc.
commonitum
commonita
Voc.
commonitum
commonita
Abl.
commonito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
commonendus
—
Gen.
commonendi
—
Dat.
commonendo
—
Acc.
commonendum
—
Voc.
commonende
—
Abl.
commonendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
commonenda
—
Gen.
commonendae
—
Dat.
commonendae
—
Acc.
commonendam
—
Voc.
commonenda
—
Abl.
commonenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
commonendum
—
Gen.
commonendi
—
Dat.
commonendo
—
Acc.
commonendum
—
Voc.
commonendum
—
Abl.
commonendo
—

Supines

accusative: commonitum; ablative: commonitu

Examples

No examples found.