commoenio, commoenire, commoenivi, commoenitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

strongly fortify, entrench; strengthen, secure, reinforce;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1commoeniocommoenimus
2commoeniscommoenitis
3commoenitcommoeniunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcommoenire
activeperfectcommoenivisse
passivepresentcommoeniri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
commoeni
commoenite
future
PersonSingularPlural
2
commoenito
commoenitote
3
commoenito
commoeniunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
commoenire
commoenimini
future
PersonSingularPlural
2
commoenitor
—
3
commoenitor
commoeniuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
commoenitus
commoeniti
Gen.
commoeniti
commoenitorum
Dat.
commoenito
—
Acc.
commoenitum
commoenitos
Voc.
commoenite
commoeniti
Abl.
commoenito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
commoenita
commoenitae
Gen.
commoenitae
commoenitarum
Dat.
commoenitae
—
Acc.
commoenitam
commoenitas
Voc.
commoenita
commoenitae
Abl.
commoenita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
commoenitum
commoenita
Gen.
commoeniti
commoenitorum
Dat.
commoenito
—
Acc.
commoenitum
commoenita
Voc.
commoenitum
commoenita
Abl.
commoenito
—

Supines

accusative: commoenitum; ablative: commoenitu

Examples

No examples found.