commereor, commereri, commeritus sum:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

merit fully, deserve, incur, earn (punishment/reward); be guilty of, perpetuate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1commereorcommeremur
2commereris, commererecommeremini
3commereturcommerentur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcommereri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
commerere
commeremini
future
PersonSingularPlural
2
commeretor
—
3
commeretor
commerentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
commeritus
commeriti
Gen.
commeriti
commeritorum
Dat.
commerito
—
Acc.
commeritum
commeritos
Voc.
commerite
commeriti
Abl.
commerito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
commerita
commeritae
Gen.
commeritae
commeritarum
Dat.
commeritae
—
Acc.
commeritam
commeritas
Voc.
commerita
commeritae
Abl.
commerita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
commeritum
commerita
Gen.
commeriti
commeritorum
Dat.
commerito
—
Acc.
commeritum
commerita
Voc.
commeritum
commerita
Abl.
commerito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
commerendus
—
Gen.
commerendi
—
Dat.
commerendo
—
Acc.
commerendum
—
Voc.
commerende
—
Abl.
commerendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
commerenda
—
Gen.
commerendae
—
Dat.
commerendae
—
Acc.
commerendam
—
Voc.
commerenda
—
Abl.
commerenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
commerendum
—
Gen.
commerendi
—
Dat.
commerendo
—
Acc.
commerendum
—
Voc.
commerendum
—
Abl.
commerendo
—

Supines

accusative: commeritum; ablative: commeritu

Examples

No examples found.