commendatitius
commendatitius, commendatitia, commendatitium
Adjective · 1st declension · comparison: positive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
containing a recommendation/introduction (letters); commendatory (L+S);
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | commendatitius | commendatitii |
| Gen. | commendatitii | commendatitiorum |
| Dat. | commendatitio | — |
| Acc. | commendatitium | commendatitios |
| Voc. | commendatitie | commendatitii |
| Abl. | commendatitio | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | commendatitia | commendatitiae |
| Gen. | commendatitiae | commendatitiarum |
| Dat. | commendatitiae | — |
| Acc. | commendatitiam | commendatitias |
| Voc. | commendatitia | commendatitiae |
| Abl. | commendatitia | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | commendatitium | commendatitia |
| Gen. | commendatitii | commendatitiorum |
| Dat. | commendatitio | — |
| Acc. | commendatitium | commendatitia |
| Voc. | commendatitium | commendatitia |
| Abl. | commendatitio | — |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
No examples found.
