commendatus, commendata -um, commendatior -or -us, commendatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

recommended (for attention/favor); entrusted; acceptable, agreeable, suitable;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
commendatus
commendati
Gen.
commendati
commendatorum
Dat.
commendato
—
Acc.
commendatum
commendatos
Voc.
commendate
commendati
Abl.
commendato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
commendata
commendatae
Gen.
commendatae
commendatarum
Dat.
commendatae
—
Acc.
commendatam
commendatas
Voc.
commendata
commendatae
Abl.
commendata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
commendatum
commendata
Gen.
commendati
commendatorum
Dat.
commendato
—
Acc.
commendatum
commendata
Voc.
commendatum
commendata
Abl.
commendato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
commendatius
commendatiora
Gen.
commendatioris
—
Acc.
commendatius
commendatiora
Voc.
commendatius
commendatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
commendatissimus
commendatissimi
Gen.
commendatissimi
commendatissimorum
Dat.
commendatissimo
—
Acc.
commendatissimum
commendatissimos
Voc.
commendatissime
commendatissimi
Abl.
commendatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
commendatissima
commendatissimae
Gen.
commendatissimae
commendatissimarum
Dat.
commendatissimae
—
Acc.
commendatissimam
commendatissimas
Voc.
commendatissima
commendatissimae
Abl.
commendatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
commendatissimum
commendatissima
Gen.
commendatissimi
commendatissimorum
Dat.
commendatissimo
—
Acc.
commendatissimum
commendatissima
Voc.
commendatissimum
commendatissima
Abl.
commendatissimo
—