collutito, collutitare, collutitavi, collutitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

soil/defile greatly/thoroughly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1collutitocollutitamus
2collutitascollutitatis
3collutitatcollutitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcollutitare
activeperfectcollutitavisse
passivepresentcollutitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
collutita
collutitate
future
PersonSingularPlural
2
collutitato
collutitatote
3
collutitato
collutitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
collutitare
collutitamini
future
PersonSingularPlural
2
collutitator
—
3
collutitator
collutitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
collutitatus
collutitati
Gen.
collutitati
collutitatorum
Dat.
collutitato
—
Acc.
collutitatum
collutitatos
Voc.
collutitate
collutitati
Abl.
collutitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
collutitata
collutitatae
Gen.
collutitatae
collutitatarum
Dat.
collutitatae
—
Acc.
collutitatam
collutitatas
Voc.
collutitata
collutitatae
Abl.
collutitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
collutitatum
collutitata
Gen.
collutitati
collutitatorum
Dat.
collutitato
—
Acc.
collutitatum
collutitata
Voc.
collutitatum
collutitata
Abl.
collutitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
collutitandus
—
Gen.
collutitandi
—
Dat.
collutitando
—
Acc.
collutitandum
—
Voc.
collutitande
—
Abl.
collutitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
collutitanda
—
Gen.
collutitandae
—
Dat.
collutitandae
—
Acc.
collutitandam
—
Voc.
collutitanda
—
Abl.
collutitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
collutitandum
—
Gen.
collutitandi
—
Dat.
collutitando
—
Acc.
collutitandum
—
Voc.
collutitandum
—
Abl.
collutitando
—

Supines

accusative: collutitatum; ablative: collutitatu

Examples

No examples found.