colluctor, colluctari, colluctatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

struggle physically; wrestle/contend (with); struggle/fight against (adversity);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1colluctorcolluctamur
2colluctariscolluctamini
3colluctaturcolluctantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcolluctari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
colluctare
colluctamini
future
PersonSingularPlural
2
colluctator
—
3
colluctator
colluctantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
colluctatus
colluctati
Gen.
colluctati
colluctatorum
Dat.
colluctato
—
Acc.
colluctatum
colluctatos
Voc.
colluctate
colluctati
Abl.
colluctato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
colluctata
colluctatae
Gen.
colluctatae
colluctatarum
Dat.
colluctatae
—
Acc.
colluctatam
colluctatas
Voc.
colluctata
colluctatae
Abl.
colluctata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
colluctatum
colluctata
Gen.
colluctati
colluctatorum
Dat.
colluctato
—
Acc.
colluctatum
colluctata
Voc.
colluctatum
colluctata
Abl.
colluctato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
colluctandus
—
Gen.
colluctandi
—
Dat.
colluctando
—
Acc.
colluctandum
—
Voc.
colluctande
—
Abl.
colluctando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
colluctanda
—
Gen.
colluctandae
—
Dat.
colluctandae
—
Acc.
colluctandam
—
Voc.
colluctanda
—
Abl.
colluctanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
colluctandum
—
Gen.
colluctandi
—
Dat.
colluctando
—
Acc.
colluctandum
—
Voc.
colluctandum
—
Abl.
colluctando
—

Supines

accusative: colluctatum; ablative: colluctatu

Examples

No examples found.