colloco, collocare, collocavi, collocatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

place/put/set in order/proper position, arrange; station, post, position; apply;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1collococollocamus
2collocascollocatis
3collocatcollocant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcollocare
activeperfectcollocavisse
passivepresentcollocari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
colloca
collocate
future
PersonSingularPlural
2
collocato
collocatote
3
collocato
collocanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
collocare
collocamini
future
PersonSingularPlural
2
collocator
—
3
collocator
collocantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
collocatus
collocati
Gen.
collocati
collocatorum
Dat.
collocato
—
Acc.
collocatum
collocatos
Voc.
collocate
collocati
Abl.
collocato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
collocata
collocatae
Gen.
collocatae
collocatarum
Dat.
collocatae
—
Acc.
collocatam
collocatas
Voc.
collocata
collocatae
Abl.
collocata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
collocatum
collocata
Gen.
collocati
collocatorum
Dat.
collocato
—
Acc.
collocatum
collocata
Voc.
collocatum
collocata
Abl.
collocato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
collocandus
—
Gen.
collocandi
—
Dat.
collocando
—
Acc.
collocandum
—
Voc.
collocande
—
Abl.
collocando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
collocanda
—
Gen.
collocandae
—
Dat.
collocandae
—
Acc.
collocandam
—
Voc.
collocanda
—
Abl.
collocanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
collocandum
—
Gen.
collocandi
—
Dat.
collocando
—
Acc.
collocandum
—
Voc.
collocandum
—
Abl.
collocando
—

Supines

accusative: collocatum; ablative: collocatu