collimo, collimare, collimavi, collimatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

direct (eyes) sideways; glance sidelong;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1collimocollimamus
2collimascollimatis
3collimatcollimant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcollimare
activeperfectcollimavisse
passivepresentcollimari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
collima
collimate
future
PersonSingularPlural
2
collimato
collimatote
3
collimato
collimanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
collimare
collimamini
future
PersonSingularPlural
2
collimator
—
3
collimator
collimantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
collimatus
collimati
Gen.
collimati
collimatorum
Dat.
collimato
—
Acc.
collimatum
collimatos
Voc.
collimate
collimati
Abl.
collimato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
collimata
collimatae
Gen.
collimatae
collimatarum
Dat.
collimatae
—
Acc.
collimatam
collimatas
Voc.
collimata
collimatae
Abl.
collimata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
collimatum
collimata
Gen.
collimati
collimatorum
Dat.
collimato
—
Acc.
collimatum
collimata
Voc.
collimatum
collimata
Abl.
collimato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
collimandus
—
Gen.
collimandi
—
Dat.
collimando
—
Acc.
collimandum
—
Voc.
collimande
—
Abl.
collimando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
collimanda
—
Gen.
collimandae
—
Dat.
collimandae
—
Acc.
collimandam
—
Voc.
collimanda
—
Abl.
collimanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
collimandum
—
Gen.
collimandi
—
Dat.
collimando
—
Acc.
collimandum
—
Voc.
collimandum
—
Abl.
collimando
—

Supines

accusative: collimatum; ablative: collimatu

Examples

No examples found.