collaudo, collaudare, collaudavi, collaudatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

praise/extol highly; commend; eulogize;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1collaudocollaudamus
2collaudascollaudatis
3collaudatcollaudant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcollaudare
activeperfectcollaudavisse
passivepresentcollaudari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
collauda
collaudate
future
PersonSingularPlural
2
collaudato
collaudatote
3
collaudato
collaudanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
collaudare
collaudamini
future
PersonSingularPlural
2
collaudator
—
3
collaudator
collaudantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
collaudatus
collaudati
Gen.
collaudati
collaudatorum
Dat.
collaudato
—
Acc.
collaudatum
collaudatos
Voc.
collaudate
collaudati
Abl.
collaudato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
collaudata
collaudatae
Gen.
collaudatae
collaudatarum
Dat.
collaudatae
—
Acc.
collaudatam
collaudatas
Voc.
collaudata
collaudatae
Abl.
collaudata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
collaudatum
collaudata
Gen.
collaudati
collaudatorum
Dat.
collaudato
—
Acc.
collaudatum
collaudata
Voc.
collaudatum
collaudata
Abl.
collaudato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
collaudandus
—
Gen.
collaudandi
—
Dat.
collaudando
—
Acc.
collaudandum
—
Voc.
collaudande
—
Abl.
collaudando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
collaudanda
—
Gen.
collaudandae
—
Dat.
collaudandae
—
Acc.
collaudandam
—
Voc.
collaudanda
—
Abl.
collaudanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
collaudandum
—
Gen.
collaudandi
—
Dat.
collaudando
—
Acc.
collaudandum
—
Voc.
collaudandum
—
Abl.
collaudando
—

Supines

accusative: collaudatum; ablative: collaudatu

Examples

No examples found.