collaetor, collaetari, collaetatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

rejoice together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1collaetorcollaetamur
2collaetariscollaetamini
3collaetaturcollaetantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcollaetari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
collaetare
collaetamini
future
PersonSingularPlural
2
collaetator
—
3
collaetator
collaetantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
collaetatus
collaetati
Gen.
collaetati
collaetatorum
Dat.
collaetato
—
Acc.
collaetatum
collaetatos
Voc.
collaetate
collaetati
Abl.
collaetato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
collaetata
collaetatae
Gen.
collaetatae
collaetatarum
Dat.
collaetatae
—
Acc.
collaetatam
collaetatas
Voc.
collaetata
collaetatae
Abl.
collaetata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
collaetatum
collaetata
Gen.
collaetati
collaetatorum
Dat.
collaetato
—
Acc.
collaetatum
collaetata
Voc.
collaetatum
collaetata
Abl.
collaetato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
collaetandus
—
Gen.
collaetandi
—
Dat.
collaetando
—
Acc.
collaetandum
—
Voc.
collaetande
—
Abl.
collaetando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
collaetanda
—
Gen.
collaetandae
—
Dat.
collaetandae
—
Acc.
collaetandam
—
Voc.
collaetanda
—
Abl.
collaetanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
collaetandum
—
Gen.
collaetandi
—
Dat.
collaetando
—
Acc.
collaetandum
—
Voc.
collaetandum
—
Abl.
collaetando
—

Supines

accusative: collaetatum; ablative: collaetatu

Examples

No examples found.