coincideo, coincidere, coincidui, coinciditus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin

coincide;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coincideocoincidemus
2coincidescoincidetis
3coincidetcoincident

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoincidere
activeperfectcoinciduisse
passivepresentcoincideri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coincide
coincidete
future
PersonSingularPlural
2
coincideto
coincidetote
3
coincideto
coincidento

passive

present
PersonSingularPlural
2
coincidere
coincidemini
future
PersonSingularPlural
2
coincidetor
—
3
coincidetor
coincidentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coinciditus
coinciditi
Gen.
coinciditi
coinciditorum
Dat.
coincidito
—
Acc.
coinciditum
coinciditos
Voc.
coincidite
coinciditi
Abl.
coincidito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coincidita
coinciditae
Gen.
coinciditae
coinciditarum
Dat.
coinciditae
—
Acc.
coinciditam
coinciditas
Voc.
coincidita
coinciditae
Abl.
coincidita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coinciditum
coincidita
Gen.
coinciditi
coinciditorum
Dat.
coincidito
—
Acc.
coinciditum
coincidita
Voc.
coinciditum
coincidita
Abl.
coincidito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coincidendus
—
Gen.
coincidendi
—
Dat.
coincidendo
—
Acc.
coincidendum
—
Voc.
coincidende
—
Abl.
coincidendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coincidenda
—
Gen.
coincidendae
—
Dat.
coincidendae
—
Acc.
coincidendam
—
Voc.
coincidenda
—
Abl.
coincidenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coincidendum
—
Gen.
coincidendi
—
Dat.
coincidendo
—
Acc.
coincidendum
—
Voc.
coincidendum
—
Abl.
coincidendo
—

Supines

accusative: coinciditum; ablative: coinciditu

Examples

No examples found.