cohortor, cohortari, cohortatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

encourage, cheer up; exhort, rouse, incite; admonish;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cohortorcohortamur
2cohortariscohortamini
3cohortaturcohortantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcohortari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
cohortare
cohortamini
future
PersonSingularPlural
2
cohortator
—
3
cohortator
cohortantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cohortatus
cohortati
Gen.
cohortati
cohortatorum
Dat.
cohortato
—
Acc.
cohortatum
cohortatos
Voc.
cohortate
cohortati
Abl.
cohortato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cohortata
cohortatae
Gen.
cohortatae
cohortatarum
Dat.
cohortatae
—
Acc.
cohortatam
cohortatas
Voc.
cohortata
cohortatae
Abl.
cohortata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cohortatum
cohortata
Gen.
cohortati
cohortatorum
Dat.
cohortato
—
Acc.
cohortatum
cohortata
Voc.
cohortatum
cohortata
Abl.
cohortato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cohortandus
—
Gen.
cohortandi
—
Dat.
cohortando
—
Acc.
cohortandum
—
Voc.
cohortande
—
Abl.
cohortando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cohortanda
—
Gen.
cohortandae
—
Dat.
cohortandae
—
Acc.
cohortandam
—
Voc.
cohortanda
—
Abl.
cohortanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cohortandum
—
Gen.
cohortandi
—
Dat.
cohortando
—
Acc.
cohortandum
—
Voc.
cohortandum
—
Abl.
cohortando
—

Supines

accusative: cohortatum; ablative: cohortatu