cognoscens
cognoscens, cognoscentis
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
judge; inquisitor; one taking part/conducting a judicial investigation;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | cognoscens | cognoscentes |
| Gen. | cognoscentis | cognoscentium, cognoscentum |
| Dat. | cognoscenti | cognoscentibus |
| Acc. | cognoscentem, cognoscentim | cognoscentes |
| Voc. | cognoscens | cognoscentes |
| Abl. | cognoscente, cognoscenti | cognoscentibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Cibi vinique quocumque et tempore et loco appetentissimus, cognoscens quondam in Augusti foro ictusque nidore prandii, quod..." - M
Liber Tertius
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...fortium atque omni virtute praestantium facta, dicta, consilia cognoscens nulla animo afficiatur voluptate? [38] quis autem honesta..." - P
Liber XII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quod caedibus parentum inlacrimaverant trucidati sunt. At Quadratus cognoscens proditum Mithridaten et regnum ab interfectoribus obtineri, vocat consilium..."
