coenito, coenitare, coenitavi, coenitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short

dine/eat habitually (in a particular place/manner); have dinner, dine (often);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coenitocoenitamus
2coenitascoenitatis
3coenitatcoenitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoenitare
activeperfectcoenitavisse
passivepresentcoenitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coenita
coenitate
future
PersonSingularPlural
2
coenitato
coenitatote
3
coenitato
coenitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coenitare
coenitamini
future
PersonSingularPlural
2
coenitator
—
3
coenitator
coenitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coenitatus
coenitati
Gen.
coenitati
coenitatorum
Dat.
coenitato
—
Acc.
coenitatum
coenitatos
Voc.
coenitate
coenitati
Abl.
coenitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coenitata
coenitatae
Gen.
coenitatae
coenitatarum
Dat.
coenitatae
—
Acc.
coenitatam
coenitatas
Voc.
coenitata
coenitatae
Abl.
coenitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coenitatum
coenitata
Gen.
coenitati
coenitatorum
Dat.
coenitato
—
Acc.
coenitatum
coenitata
Voc.
coenitatum
coenitata
Abl.
coenitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coenitandus
—
Gen.
coenitandi
—
Dat.
coenitando
—
Acc.
coenitandum
—
Voc.
coenitande
—
Abl.
coenitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coenitanda
—
Gen.
coenitandae
—
Dat.
coenitandae
—
Acc.
coenitandam
—
Voc.
coenitanda
—
Abl.
coenitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coenitandum
—
Gen.
coenitandi
—
Dat.
coenitando
—
Acc.
coenitandum
—
Voc.
coenitandum
—
Abl.
coenitando
—

Supines

accusative: coenitatum; ablative: coenitatu

Examples

No examples found.