adjuto, adjutare, adjutavi, adjutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

help (w/burden/activity); help realize a program/purpose;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adjutoadjutamus
2adjutasadjutatis
3adjutatadjutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadjutare
activeperfectadjutavisse
passivepresentadjutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adjuta
adjutate
future
PersonSingularPlural
2
adjutato
adjutatote
3
adjutato
adjutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adjutare
adjutamini
future
PersonSingularPlural
2
adjutator
—
3
adjutator
adjutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adjutatus
adjutati
Gen.
adjutati
adjutatorum
Dat.
adjutato
—
Acc.
adjutatum
adjutatos
Voc.
adjutate
adjutati
Abl.
adjutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adjutata
adjutatae
Gen.
adjutatae
adjutatarum
Dat.
adjutatae
—
Acc.
adjutatam
adjutatas
Voc.
adjutata
adjutatae
Abl.
adjutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adjutatum
adjutata
Gen.
adjutati
adjutatorum
Dat.
adjutato
—
Acc.
adjutatum
adjutata
Voc.
adjutatum
adjutata
Abl.
adjutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adjutandus
—
Gen.
adjutandi
—
Dat.
adjutando
—
Acc.
adjutandum
—
Voc.
adjutande
—
Abl.
adjutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adjutanda
—
Gen.
adjutandae
—
Dat.
adjutandae
—
Acc.
adjutandam
—
Voc.
adjutanda
—
Abl.
adjutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adjutandum
—
Gen.
adjutandi
—
Dat.
adjutando
—
Acc.
adjutandum
—
Voc.
adjutandum
—
Abl.
adjutando
—

Supines

accusative: adjutatum; ablative: adjutatu

Examples

No examples found.