coassumo, coassumere, coassumpsi, coassumptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

assume together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coassumocoassumimus
2coassumiscoassumitis
3coassumitcoassumunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoassumere
activeperfectcoassumpsisse
passivepresentcoassumi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coassume
coassumite
future
PersonSingularPlural
2
coassumito
coassumitote
3
coassumito
coassumunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coassumere
coassumimini
future
PersonSingularPlural
2
coassumitor
—
3
coassumitor
coassumuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coassumptus
coassumpti
Gen.
coassumpti
coassumptorum
Dat.
coassumpto
—
Acc.
coassumptum
coassumptos
Voc.
coassumpte
coassumpti
Abl.
coassumpto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coassumpta
coassumptae
Gen.
coassumptae
coassumptarum
Dat.
coassumptae
—
Acc.
coassumptam
coassumptas
Voc.
coassumpta
coassumptae
Abl.
coassumpta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coassumptum
coassumpta
Gen.
coassumpti
coassumptorum
Dat.
coassumpto
—
Acc.
coassumptum
coassumpta
Voc.
coassumptum
coassumpta
Abl.
coassumpto
—

Supines

accusative: coassumptum; ablative: coassumptu

Examples

No examples found.