coarticulo, coarticulare, coarticulavi, coarticulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

cause to speak/articulate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coarticulocoarticulamus
2coarticulascoarticulatis
3coarticulatcoarticulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoarticulare
activeperfectcoarticulavisse
passivepresentcoarticulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coarticula
coarticulate
future
PersonSingularPlural
2
coarticulato
coarticulatote
3
coarticulato
coarticulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coarticulare
coarticulamini
future
PersonSingularPlural
2
coarticulator
—
3
coarticulator
coarticulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coarticulatus
coarticulati
Gen.
coarticulati
coarticulatorum
Dat.
coarticulato
—
Acc.
coarticulatum
coarticulatos
Voc.
coarticulate
coarticulati
Abl.
coarticulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coarticulata
coarticulatae
Gen.
coarticulatae
coarticulatarum
Dat.
coarticulatae
—
Acc.
coarticulatam
coarticulatas
Voc.
coarticulata
coarticulatae
Abl.
coarticulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coarticulatum
coarticulata
Gen.
coarticulati
coarticulatorum
Dat.
coarticulato
—
Acc.
coarticulatum
coarticulata
Voc.
coarticulatum
coarticulata
Abl.
coarticulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coarticulandus
—
Gen.
coarticulandi
—
Dat.
coarticulando
—
Acc.
coarticulandum
—
Voc.
coarticulande
—
Abl.
coarticulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coarticulanda
—
Gen.
coarticulandae
—
Dat.
coarticulandae
—
Acc.
coarticulandam
—
Voc.
coarticulanda
—
Abl.
coarticulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coarticulandum
—
Gen.
coarticulandi
—
Dat.
coarticulando
—
Acc.
coarticulandum
—
Voc.
coarticulandum
—
Abl.
coarticulando
—

Supines

accusative: coarticulatum; ablative: coarticulatu

Examples

No examples found.