coagito, coagitare, coagitavi, coagitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Bio/Medical

shake together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coagitocoagitamus
2coagitascoagitatis
3coagitatcoagitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoagitare
activeperfectcoagitavisse
passivepresentcoagitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coagita
coagitate
future
PersonSingularPlural
2
coagitato
coagitatote
3
coagitato
coagitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coagitare
coagitamini
future
PersonSingularPlural
2
coagitator
—
3
coagitator
coagitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coagitatus
coagitati
Gen.
coagitati
coagitatorum
Dat.
coagitato
—
Acc.
coagitatum
coagitatos
Voc.
coagitate
coagitati
Abl.
coagitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coagitata
coagitatae
Gen.
coagitatae
coagitatarum
Dat.
coagitatae
—
Acc.
coagitatam
coagitatas
Voc.
coagitata
coagitatae
Abl.
coagitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coagitatum
coagitata
Gen.
coagitati
coagitatorum
Dat.
coagitato
—
Acc.
coagitatum
coagitata
Voc.
coagitatum
coagitata
Abl.
coagitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coagitandus
—
Gen.
coagitandi
—
Dat.
coagitando
—
Acc.
coagitandum
—
Voc.
coagitande
—
Abl.
coagitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coagitanda
—
Gen.
coagitandae
—
Dat.
coagitandae
—
Acc.
coagitandam
—
Voc.
coagitanda
—
Abl.
coagitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coagitandum
—
Gen.
coagitandi
—
Dat.
coagitando
—
Acc.
coagitandum
—
Voc.
coagitandum
—
Abl.
coagitando
—

Supines

accusative: coagitatum; ablative: coagitatu

Examples

No examples found.