coaetaneo, coaetaneare, coaetaneavi, coaetaneatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

be of same age/contemporary;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coaetaneocoaetaneamus
2coaetaneascoaetaneatis
3coaetaneatcoaetaneant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoaetaneare
activeperfectcoaetaneavisse
passivepresentcoaetaneari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coaetanea
coaetaneate
future
PersonSingularPlural
2
coaetaneato
coaetaneatote
3
coaetaneato
coaetaneanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coaetaneare
coaetaneamini
future
PersonSingularPlural
2
coaetaneator
—
3
coaetaneator
coaetaneantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coaetaneatus
coaetaneati
Gen.
coaetaneati
coaetaneatorum
Dat.
coaetaneato
—
Acc.
coaetaneatum
coaetaneatos
Voc.
coaetaneate
coaetaneati
Abl.
coaetaneato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coaetaneata
coaetaneatae
Gen.
coaetaneatae
coaetaneatarum
Dat.
coaetaneatae
—
Acc.
coaetaneatam
coaetaneatas
Voc.
coaetaneata
coaetaneatae
Abl.
coaetaneata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coaetaneatum
coaetaneata
Gen.
coaetaneati
coaetaneatorum
Dat.
coaetaneato
—
Acc.
coaetaneatum
coaetaneata
Voc.
coaetaneatum
coaetaneata
Abl.
coaetaneato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coaetaneandus
—
Gen.
coaetaneandi
—
Dat.
coaetaneando
—
Acc.
coaetaneandum
—
Voc.
coaetaneande
—
Abl.
coaetaneando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coaetaneanda
—
Gen.
coaetaneandae
—
Dat.
coaetaneandae
—
Acc.
coaetaneandam
—
Voc.
coaetaneanda
—
Abl.
coaetaneanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coaetaneandum
—
Gen.
coaetaneandi
—
Dat.
coaetaneando
—
Acc.
coaetaneandum
—
Voc.
coaetaneandum
—
Abl.
coaetaneando
—

Supines

accusative: coaetaneatum; ablative: coaetaneatu

Examples

No examples found.