coaduno, coadunare, coadunavi, coadunatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

unite; add/join together; collect into one;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coadunocoadunamus
2coadunascoadunatis
3coadunatcoadunant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoadunare
activeperfectcoadunavisse
passivepresentcoadunari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coaduna
coadunate
future
PersonSingularPlural
2
coadunato
coadunatote
3
coadunato
coadunanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coadunare
coadunamini
future
PersonSingularPlural
2
coadunator
—
3
coadunator
coadunantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coadunatus
coadunati
Gen.
coadunati
coadunatorum
Dat.
coadunato
—
Acc.
coadunatum
coadunatos
Voc.
coadunate
coadunati
Abl.
coadunato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coadunata
coadunatae
Gen.
coadunatae
coadunatarum
Dat.
coadunatae
—
Acc.
coadunatam
coadunatas
Voc.
coadunata
coadunatae
Abl.
coadunata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coadunatum
coadunata
Gen.
coadunati
coadunatorum
Dat.
coadunato
—
Acc.
coadunatum
coadunata
Voc.
coadunatum
coadunata
Abl.
coadunato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coadunandus
—
Gen.
coadunandi
—
Dat.
coadunando
—
Acc.
coadunandum
—
Voc.
coadunande
—
Abl.
coadunando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coadunanda
—
Gen.
coadunandae
—
Dat.
coadunandae
—
Acc.
coadunandam
—
Voc.
coadunanda
—
Abl.
coadunanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coadunandum
—
Gen.
coadunandi
—
Dat.
coadunando
—
Acc.
coadunandum
—
Voc.
coadunandum
—
Abl.
coadunando
—

Supines

accusative: coadunatum; ablative: coadunatu

Examples

No examples found.