coadoro, coadorare, coadoravi, coadoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

worship/adore together/along with;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coadorocoadoramus
2coadorascoadoratis
3coadoratcoadorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoadorare
activeperfectcoadoravisse
passivepresentcoadorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coadora
coadorate
future
PersonSingularPlural
2
coadorato
coadoratote
3
coadorato
coadoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coadorare
coadoramini
future
PersonSingularPlural
2
coadorator
—
3
coadorator
coadorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coadoratus
coadorati
Gen.
coadorati
coadoratorum
Dat.
coadorato
—
Acc.
coadoratum
coadoratos
Voc.
coadorate
coadorati
Abl.
coadorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coadorata
coadoratae
Gen.
coadoratae
coadoratarum
Dat.
coadoratae
—
Acc.
coadoratam
coadoratas
Voc.
coadorata
coadoratae
Abl.
coadorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coadoratum
coadorata
Gen.
coadorati
coadoratorum
Dat.
coadorato
—
Acc.
coadoratum
coadorata
Voc.
coadoratum
coadorata
Abl.
coadorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coadorandus
—
Gen.
coadorandi
—
Dat.
coadorando
—
Acc.
coadorandum
—
Voc.
coadorande
—
Abl.
coadorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coadoranda
—
Gen.
coadorandae
—
Dat.
coadorandae
—
Acc.
coadorandam
—
Voc.
coadoranda
—
Abl.
coadoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coadorandum
—
Gen.
coadorandi
—
Dat.
coadorando
—
Acc.
coadorandum
—
Voc.
coadorandum
—
Abl.
coadorando
—

Supines

accusative: coadoratum; ablative: coadoratu

Examples

No examples found.