coacto, coactare, coactavi, coactatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

compel; constrain; force;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coactocoactamus
2coactascoactatis
3coactatcoactant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoactare
activeperfectcoactavisse
passivepresentcoactari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coacta
coactate
future
PersonSingularPlural
2
coactato
coactatote
3
coactato
coactanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coactare
coactamini
future
PersonSingularPlural
2
coactator
—
3
coactator
coactantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coactatus
coactati
Gen.
coactati
coactatorum
Dat.
coactato
—
Acc.
coactatum
coactatos
Voc.
coactate
coactati
Abl.
coactato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coactata
coactatae
Gen.
coactatae
coactatarum
Dat.
coactatae
—
Acc.
coactatam
coactatas
Voc.
coactata
coactatae
Abl.
coactata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coactatum
coactata
Gen.
coactati
coactatorum
Dat.
coactato
—
Acc.
coactatum
coactata
Voc.
coactatum
coactata
Abl.
coactato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coactandus
—
Gen.
coactandi
—
Dat.
coactando
—
Acc.
coactandum
—
Voc.
coactande
—
Abl.
coactando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coactanda
—
Gen.
coactandae
—
Dat.
coactandae
—
Acc.
coactandam
—
Voc.
coactanda
—
Abl.
coactanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coactandum
—
Gen.
coactandi
—
Dat.
coactando
—
Acc.
coactandum
—
Voc.
coactandum
—
Abl.
coactando
—

Supines

accusative: coactatum; ablative: coactatu

Examples